Изоҳли луғат
· яна 2 та луғатда
сфт. 1. Берк, беркитилган, ёпиқ; қулфланган.
Ҳамма меҳмонхоналарнинг ойна-банд нақшли, бўёқли эшиклари ва деразалари бекик, қалин пардалар билан қопланган. — Ойбек, Танланган асарлар
Бобур бекик ва дим қўрғондан кўра, узоқдаги дарахтзорларни, кенг, очиқ жойларни афзал кўрарди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. Тўсилган, тўсиқ.
Бекик ёʻл. Дарё бекик эди.