sft. 1. Allanechuk, bezovta holatda; besaranjom, bezovta.
Yuragim bejo boʻlyapti.
Qudrat uch burchak qilib taxlangan qogʻozni ocharkan, hayratdan koʻzlari chaqnar, yuragi bejo tipirchilardi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Hamrohi samanning bejo pish-qirganini eshitib, choʻchib, orqasiga qaradi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Doimo oʻychan va sokin boqadigan qoʻy koʻzlari bejo, qandaydir iztirobli edi. — Yoshlik
2. Nojoʻya, gʻalati; shubhali.
Yigit qizning qoʻllarini silay boshladi. Qiz uning bejo harakat qilishidan xavotirlanib, sapchib oʻrnidan turdi. — Yoshlik
Qariganda bejo bir ish qilibsan, Bir shaharga oʻzing yurish qilibsan. — Zulfizar bilan Avazxon
3. Oʻz joyida emas, joyidan qoʻzgʻalgan.
Kitoblar bejo boʻlib qolibdi.
- Yurishi (yoki qadam olishi) bejo Yurishi, qadam olishi besaranjom, shubhali. U qoʻltigʻiga bir narsa qistirib olgan, yurishi ham bejo edi. — H. Nazir, Yaxshi ism