1. Biror narsani sezish, his etish qobiliyatini yoʻqotgan, jonsiz, hissiz.
Behis barmoqlar.
2. koʻchma His-tuygʻudan mahrum, zavq-shavqsiz.
Behis odam,
Usta Sirojiddin Toʻychi hofizga joʻr boʻlib yurgan vaqtlaridan boshlab to shu mahalgacha: Qassobdan shoir chiqmaganidek, behis chalingan gʻijjak arra tortishdan farq qilmaydi, — deb yuradi. — Mirmuhsin, Sozanda