Қидирув

/ин'сеифəбл/ адж та'рифлаб бо'лмайдиган, ифодалаб бо'лмайдиган, чексиз, беҳад

[ıн'кæлкжулəбл] сон-саноқсиз, беҳисоб ко'п, жуда катта, беҳад, беҳисоб, беадад

[ı'меʒ(ə)рəбл] ўлчаб (солиштириб, қиёс қилиб) бўлмайдиган, беқиёс; беҳад, жуда катта

битмас-туганмас, тамом бўлмайдиган, беҳад кўп, жуда мўл; чарчамайдиган, хормас-толмас

до'захга, жаҳаннамга оид, до'захда бо'ладиган; до'зах...; шайтонга оид; жин; ҳаддан ташқари; беҳад; иблисона; инферно [-ноу] до'зах, жаҳаннам

Баҳром ҳунарга қизиққан шаҳзода бўлиб, отаси билан келишмовчилик туфайли юртидан кетади. У ўз ҳунари туфайли хавфли вазиятдан қутулиб, севгисини топади.

Бу эртакда доно қизнинг ўткир ақли ва топқирлиги туфайли отасининг мол-мулкини қайтариб олгани ҳамда бойнинг ҳийлаларини фош этгани ҳикоя қилинади. Қиз ўз д

Бу эртакда жоҳил подшоҳ ва Абу Али исмли донишманд табиб ўртасидаги муносабатлар тасвирланади. Подшоҳнинг касал хотинини даволаш учун Абу Али ўзига хос у

Бир чол Абу Али ибн Синони лаънатлаб, ўтган-кетганга сув беради. Бир мударрис унинг сирини билиш учун чол билан учрашади ва унинг бойлигидан айрилишига

Ушбу эртакда шоҳнинг икки ўғли Момир ва Сомирнинг бошидан кечирган саргузаштлари, уларнинг ажралишлари ва қайта топишишлари ҳикоя қилинади. Эртак қаҳ

Балх подшосининг набираси Озодачеҳра кўп қийинчиликларни бошидан кечиради. Унинг саргузаштлари давомида адолат қарор топиб, ёвузлик жазоланади.