от 1. Бегона кишининг ҳолатига тушиш.
У [Элмурод] кун сайин ака-ука, ёр-оғайнига айланиб бораётган кишилар орасида ўзининг бегоналигини унута борди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Аввалига ёцираш, бегоналик уни қийнади. Кейин эса Мирзони одамларнинг ўша баланд тоғлардек улуғ қалби, покизалиги ўзига ром қилиб олди. — Ёшлик
2. Ёт, чет кишиларга хос бўлган муносабат.
[Гулсумбиби:] Бегона ҳар вақт бегоналигини қилади. Қизим бахтли бўладими, ўтда ёнадими, Мирзакаримбойга бари бир. — Ойбек, Танланган асарлар