Қидирув

таńл. вай-бо, бай-бай.

[əʊ] инт. 1) (гапда ифодаланган ҳис-туйг'уни кучайтириш учун ишлатилади) э, эй, о, оҳ; 2) (тасдиқ ёки инкор ма'носини кучайтириш учун ишлатилади) э, эй, ҳа; 3) (

Бу эртакда ўрмондаги ҳайвонларни доимий алдаб юрадиган бир доно мушук ҳақида ҳикоя қилинади. Мушук ўзининг айёрлиги билан турли вазиятлардан чиқиб кета

Ушбу эртакда саломга алик олиш устида тортишган икки кишининг аҳмоқлиги тасвирланади. Отлиқ уларнинг аҳмоқлигини синаб кўради ва ҳар бири ўз аҳмоқлигини ҳ

Бу эртакда ўзининг маккорлиги билан ажралиб турадиган тулки ва унинг содда дўсти бўри ўртасидаги муносабатлар тасвирланган. Тулки бўрига нисбатан турли ҳий

Ушбу эртакда бойнинг уч о'г'лидан кенжаси отасидан қолган меросга қаноат қилмай, мусофирчиликка отланади. У о'зининг зукколиги ва топқирлиги билан турли қийи

Бу эртакда серкабобо ўз подасини оч бўри ва очкўз арслондан қандай қилиб ҳийла билан қутқаргани ҳақида ҳикоя қилинади. Унинг топқирлиги ва жасорати туфайл

Бу эртакда тулки ўзининг айёрлиги ва зукколиги билан бўрини алдаб, унга турли хил синовлар беради. Эртак нафсга берилишнинг оқибатлари ва айёрликнинг ғала