Қидирув

от поет. Яшин, чақмоқ; ёлқин, аланга.

Воқеалар барқ суръати билан давом этди. — Ойбек, Навоий

Севги барқ-у оташида ўртанишни ғам демам, Ошиқона бу дилим бебарқ-у оташ бўлмасин. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

от 1. с.т. Айн. бархит.

Шундан сўнг дарвешни гилам, барқут болишлар ташланган меҳмонхонага олиб кирдилар. — У. Исмоилов, Сайланма

Мўттихон кўз югуртирди. Ҳақиқатдан ҳам кўчада жуда кўп учрайдиган, этакдай чиммат тутиб, барқут паранжи ёпинган аёллар бунда ёʻқ эди. — С. Зуннунова, Гулхан

2. кўчма Барқуцимон; юмшоқ, майин.

Барқут осмон. Барқут уфқ. Барқут чеҳра. Барқут япроқ.

Ёдимда, эрталаб турли товланган Шудрингли гулларнинг барқут чеҳраси. Уйғун.

Ҳавасларга тўлиб, мен қарайман Барқут водийларга сузилиб. — Уйғун

Фақат узоқлардан, ёқут уфқдан. Не ёқут, қип-қизил барқут уфқдан Мўралаб оҳиста қочарди қуёш. — Ғайратий

сфт. 1. Қарор топган, қатъий, узил-кесил ўрнашган; устувор.

Истиқлолимиз барқарор бўлсин.

Бахтинг барқарор бўлсин. — Т. Тўла.

Муродхон элга, меҳнаткаш халққа бўлган бу ғамхўрликда изчил ва барқарор туради. — Муродхон

2. Ҳеч қандай ўзгариш таъсир этмайдиган, доим бирдек турадиган; ўзгармас.

Барқарор валюта. Ҳосилнинг барқарор бўлиши учун курашайлик.

Халқим, сенсан элларга Тўкин дастурхон тузган, Неъматинг ўзингга ҳам Барқарор бўлсин, дейман. — А. Орипов

3. Бир ерда ўрнашиб қолган; муқим.

Муҳаррир икки йилдан бери шу вазифада барқарор эканига хурсанд. — А. Қаҳҳор, Сароб

Баҳор юзларингда барқарор. — Гулдаста

от Турғунлик, мустаҳкамлик, ўзгармаслик ҳолати.

Барқарорликка эришмоқ. Давлат сиёсатининг барқарорлиги.

фл. Барқарорлашмоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Барқарорлаштирмоқ феълининг мажҳул нисбати.