рвш. 1. Бир вақтда, пайтда, баравар, бир-биридан қолишмай, бирдай.
Одамлар бараварига қарсак чалишар, Алимардоннинг рақибини олқишлашарди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
— Ким? — икковлари бараварига сўрашди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
2. кум. взф. Ўрнига, эвазига.
Она-бола бир неча йиллик меҳнат бараварига келган исқирт ўрикни ўртага қўйиб, хўрлик ва ҳақорат аламидан аччиқ-аччиқ йиғлашди. — А. Қодирий, Ғирвонлик Маллавой
Бир таноб ердан олтмиш пуд пахта олиб, нақд пул бараварига ҳукуматга топширади. — А. Қодирий, Ғирвонлик Маллавой