Qidiruv

sft. 1. ayn. 1 bukur.

Bukri odam. Tayoq oʻgʻrini toʻgʻrilar, Goʻr bukrini toʻgʻrilar. — Maqol

Koʻchadagi shovqinga darvozadan pakana, bukri odam bir qoʻlida fonus, boshqa qoʻlida kursi koʻtarib, chopib chiqdi. — H. Gʻulom, Feruza

Hamma yalt etib bukri yigitga qaradi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Egilgan, mayishgan.

Bukri koʻprik. Bukri tol.

Qachon koʻrma, bir poy hoʻkiz, bukri omoch, Bagʻri shamol koʻrmay, qishda qoladi och. — Gʻ. Gʻulom, Koʻkan

Eshagini yoʻl chetidagi bukri tutga bogʻladi. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

ot Umurtqa pogʻonasining lat yeyish yoki turli kasalliklar oqibatida doʻppayib chiqib qolishi.

Maryam baxshi yet-mishlardan oʻtgan kampir qaddining tugʻma bukriligi boʻlmasa, uni hech kim yetmishni koʻrgan demas edi. — H. Shams, Dushman

Горбатого могила исправит.*

Qandoq qilay, bu sil-simyon ovsinimga hech gap tushuntira olmadim. Doʻxtir chaqir deb necha marta aytdim. — Bukrini tobutdan boshqa narsa toʻgʻrilay olmaydi deganlari rost-da! — dedi gʻazab bilan Toshpoʻlat aka... — Мирмуҳсин, Жамила.