meʼmorchilikning insonning ijtimoiy va ekologik ehtiyojlaridan kelib chiqqan holda "yovvoyi tabiat"ni asrab qoluvchi turar joylarni barpo etish, hamda ularni optimal ravishda sunʼiy ekinzorlar va turli meʼmoriy shakllar bilan toʻldirish usullarini ishlab chiquvchi yoʻnalishlaridan (boʻlimlaridan) biri.
Sinonimlari: экологик меъморчилик Qarang: Ландшафт меъморчилиги