ot
1.
Koʻz qarashi; nigoh.
Nazar solmoq. Nazar tashlamoq.
Yigitning sovuq nazari Madaminxoʻjani shoshirib qoʻydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Yoʻlovchi yoshlarni birma-bir nazaridan oʻtkazarkan, atrofga alanglab soʻradi: — Idoralaringiz qayerda, yigitlar? — P. Tursun, Oʻqituvchi
Bizning ishimizga ham bir nazar solsangiz-chi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Sidiqjon qip-qizarib ketdi va Zunnunxoʻjaga gapirsangiz-chi! degan mazmunda nazar tashladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Oʻqituvchi leksiyaning yarmiga kelganda Yoʻldoshga egilib turgan Hasanga nazari tushdi. — Iboxon, Ulugʻ kun
2.
(faqat egalik qoʻshimchasi bilan) Voqea, hodisa, kimsa, narsa va shu kabilar haqidagi subyektiv fikr, ularga boʻlgan qarash.
Xoʻjayinlar nazarida xizmatkor — yarim odam. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ishlar Elmurodning nazarida koʻngildagidek davom etayotganga oʻxshar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3.
Nazar (erkaklar ismi).
- Nazar(i)ga (yoki nazari) ilmaydi Mensimaydi, pisand qilmaydi.
Menday bir mushtipar kampirni nazaringizga ilib kelibsiz, rahmat. — S. Anorboyev, Oqsoy
- Nazarga olmoq yoki nazarda tutmoq Eʼtiborga olmoq, hisobga olmoq.
Oʻsha vaqtdagi turmush, oʻsha sharoitdagi bolalikni nazarga olganda, uni kichik mehnatkash deyish mumkin edi. A. Qahhor, Oltin yulduz.
- Nazardan qolmoq Eʼtibori yoʻqolmoq, xayrixohlik, yaxshi munosabatdan ayrilmoq.
- Nazari past yoki past nazar
- Nuqtayi nazar 1. Qarashlar sistemasi, voqea va hodisalarni anglash usuli; konsepsiya.
Masalaga moddiy manfaatdorlik nuqtayi nazaridan yondashmoq;Iqlim nuqtayi nazaridan Oʻzbekistonning oʻziga xos xususiyatlari bor.
- =dan qatʼi nazar Biror narsaga bogʻliq boʻlmagan holda.
