sft. 1. Birida bor, boshqasida yoʻq belgi-xususiyat, ajratuvchi belgi-xususiyat; farq, oʻzgachalik.
Yaxshi sharoitda ishlanib tuprogʻining tabiati bir xil boʻlgan ikki yer turlicha boʻlmaydi. Bularning orasida qandaydir bir ayirma bor. — S. Ayniy, Qullar
2. mat. Ayirish natijasida yuzaga kelgan son.
Besh bilan uchning ayirmasi — ikki.