sft. 1. Aʼlo sifatli, eng yaxshi; toza, sof (qalbaki, past emas).
Asil mol. Asil shoyi. Asil buyum. Asil aynimas, aynisa ham chirimas. — Maqol.
Oyoqqa chulgʻov qilsang ham, asil ipak boʻz boʻlmas, deb shuni aytadi. — A. Muxtor, Kumush tola
Kela qoling, lalmi qovun, marmar tarvuz sabzining asili. — Gazetadan
2. koʻchma Yaxshi xislatlarga, fazilatlarga ega boʻlgan; olijanob, bebaho; sof, pok.
Asil odam. Asil farzand.
[Komilov Qodirga:] Yana boʻrk ol desam, bosh olib yurma! Dadavoy aka kabi odamlar bizga kerakli odamlar. Xatolari, nuqsonlari koʻp boʻlsa ham, yuragi asil koʻrinadi. — Uygʻun, Navbahor
3. Asil (erkaklar ismi).
- Asil tosh Qimmatbaho tosh (masalan, laʼl, zumrad, brilliant).