от 1. Бошоқдошларга мансуб, сувда, ботқоқликда, тўқайзорда ўсадиган, бўғим-бўғим узун пояли ўсимлик; шу ўсимликнинг ўрилган пояси ва унинг чўпи.
Қамиш ўрмоқ. Қамишдан бўйра тўқимоқ.
Улар қамишларни шалдиратиб, сувга яқин келганларида, ўзлари ҳам балчиққа ботиб кета бошлашди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Уч томони қамиш билан ўралган ҳовлига аввал Сидиқжон кирган эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Шу ўсимлик пояси билан ўралган, ёпилган; шундан ясалган.
Қамиш девор. Қамиш том. Қамиш пай.
Кейин бир парча қоғоз олиб, қамиш қаламни қитирлатиб ёза бошлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Қамишдан бел боғлаб Сидқидил билан, астойдил. Тўйларингизга қамишдан бел боғлаб хизмат қилайин, укажон. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар