фл. 1. Ётган ҳолда у ёни, бу ёнига ағдарилмоқ, юмаламоқ.
От ағанаган жойда юнги қолади. — Мақол
Ҳар кун шомдан тортиб азонгача ётган жойида у ёқ-бу ёққа ағанаб, ўй ўйлайди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз
Қўчқор устма-уст икки дўппи сув ичиб, ўзини ажриққа отди, худди ёш боладай ағанаб ўйнаркан, хушнуд қичқирди.. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
2. Қуламоқ, ағдарилмоқ.
Арава ағанади. Машина ағанади. Нодира турган жойидан диванга ағанаб тушди.