Поиск

ot 1. Odam boshining old qismi; yuz, bet.

Safar boʻzchi boshini qashib, yana maxdumning aftiga qarab qoʻydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Soraxon.. shu tobda kirib nima qilar edi deganday qilib, aftini burishtirdi. A. — Qahhor, Sarob

2. Yuz koʻrinishi, qiyofa; turq.

Havoning taftiga boq, odamning aftiga boq. — Maqol

Qodir bu odamning aftidan kasb-korini belgilay olmadi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak

ot Kechirim, uzr.

Sizdan bu ulugʻ gunohim uchun afv soʻrab, haydalgan oʻgʻlingiz — Otabek Yusufbek hoji oʻgʻli. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

ot 1. Afgʻonistonning tub aholisini tashkil etuvchi xalq (millat)ning nomi.

2. Shu xalq (millat)ga mansub (shaxs va b.).

Afgʻon ayoli. Afgʻon tili.

sft. 1. Jarohat olgan, majruh.

2. Ezilgan.

Qullik zanjirida afgor boʻlganlar — Gʻ, Gʻulom

Chori ota uzun, serqadoq barmoqlari bilan chakkalarini ushlab, afgor bir holda choʻkib oʻtirdi. — S. Nurov, Narvon

ot Afifa (xotin-qizlar ismi).

ot

Agar sen unda koʻrsang nogoh ozor, Men eshitib boʻlurmen bunda afkor. — Yusuf Amiriy, Dahnoma