фл. 1. Ёʻлини ёʻқотиб қўймоқ.
У ёрқин кундузда ёʻлга чиқиб, қоронғи кечада адашган кишидай, нима қиларини билмай қолди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Адашган кимсадек, Фурқат, қаён боргум билолмасман. — Фурқат
2. Нотўғри (хато) иш тутмоқ, нотўғри ёʻлга кирмоқ.
Ҳа, ўз манфаатини халқ манфаатидан юқори қўйганлар доим адашади. — Уйғун
Адашсанг, тўғри ёʻл сўргил, уялма. — Воқиф
3. Ажраб ёʻқотмоқ.
Ватанидан адашмоқ. Уз тўпидан адашмоқ.
Отардан адашган бир талай қўй-кўзи ўтлай-ўтлай, бир томони зов, супрадай майдонга тушиб қолибди. — С. Анорбоев, Оқсой
..Адашган ошиқлар бир-бирин излар. — Муродхон
Қалпоғим адашибди.