от ад. Нарса, воқеа, ҳодиса ва шу кабиларнинг сифат-фазилатларини яққол, жонли тасвирлаш ёки тасвирли қилиб кўрсатиш учун уларнинг номига қўшиб ишлатиладиган сифатловчи сўз.
Аёвсиз қоралов, фош этиш кучига эга бўлган мазлумкуш эпитети авторнинг обектга нисбатан кескин позициясини жуда равшан ифодалайди. — ЎТА