Qidiruv

noma. Poeziya va publitsistikadagi janrlardan biri; biror shaxsga yoki shaxslarga qarata maktub tarzida yozilgan asar. Sheʼriy nomalar antik adabiyotdan (masalan, Goratsiy, Ovidiy) Gʻarbiy Yevropa va rus adabiyotiga oʻtib davom etgan. Nasriy noma janrining ajoyib namunasi sifatida V. G. Belinskiyning N. V. Gogolga yozgan maktubini koʻrsatish mumkin. Noma janri fors-tojik va turkiy xalqlar adabiyotidan ham keng tarqalgan boʻlib, boy traditsiyalarga ega (q. Name).

-яя, -ее о члене oxirgi, soʻnggi

maqol. Qisqa, chuqur maʼnoli, nutqda keng qoʻllanuvchi barqaror shaklga ega folklor janrlaridan biri boʻlib, ular xalqning koʻp asrlik hayotiy tajribalari asosida yuzaga kelgan. Maqollar fikrni nisbiy tugal hukm tarzida ifodalashi va barqaror shaklga egaligi bilan matal (q. Pogovorka)lardan farq qiladi. Maqollar nutq jarayonida u yoki bu vaziyat munosabati bilan fikrni loʻnda, obrazli tarzda ifodalashda juda ham qoʻl keladi. Shuning uchun ham maqol badiiy asarlarda koʻp ishlatiladi. Maqol oʻz tabiatiga koʻra, nutqda koʻchma yoki oʻz maʼnosida qoʻllaniladi, yaʼni ayrim maqollar faqat koʻchma maʼnoda («Qargʻa qargʻaning koʻzini choʻqimaydi», «Quruq qoshiq ogʻiz yirtar»), baʼzan oʻz maʼnosida («Ona yurting omon boʻlsa, rangi-roʻying somon boʻlmas») ishlatiladi. Maqollarda hayotiy voqelikning mohiyati, ibratli fikr ixcham, aniq tarzda ifodalanganligi uchun bu xususiyat ularning poetik tuzilishida yaqqol aks etadi. Maqollar shaklan ikki xil boʻladi: a) nasriy maqollar: «Poʻlat oʻtda bilinar, odam — mehnatda» va h.k.; b) sheʼriy maqollar: Elga bersang oshingni, Erlar silar boshingni. Itga bersang oshingni, Itlar gʻajir boshingni. va h. k.

Adabiy asarga qoʻshimcha tarzda yozilgan qism

oʻzidan kattalarga boʻysunish yoki ularning izidan chiqmaslikdan iborat ijobiy xarakter xislati yoki odat. I. yosh bolalardagi intizomlilikning dastlabki formasidir., itoatgoʻylik

izdosh, izbosar