от 1. Ҳоким, ҳукмдор (пайғамбар авлодларининг унвони).
Мир Алишер.
2. Баъзи эркаклар исмининг таркибига киради, масалан
Миртемир. Мирали, Мирғиёс.
Қидирув
«мир» бўйича 21 та натижа: Изоҳли
Филтр
Луғат тури
Луғат мақолалари
21 татар. Беш тийинли чақа, беш тийин.
Бир мири ҳаён, уч мири зиён. — Мақол
Дунёники мири кам икки. — Мақол
Домла уч мири пул ё битта қатлама келтириб қўйганга сира индамайдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи
- Миридан-сиригача Муфассал равишда, майда-чуйдасигача, батафсил. Зиёдиллага бу ҳунар ёқиб тушган, уни миридан-сиригача эгаллаб олиш учун бутун кучи, зеҳнини ишга солган эди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда
- Миридан сирини айирмоқ (ёки ажратмоқ) Муфассал равишда, майда-чуйдасигача текширмоқ.
от 1. Сув тақсимоти ва суғориш тармоқларини назорат қилувчи шахс.
Отанг мироб бўлгунча, даланг қулоқнинг бошида бўлсин, деганлар. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
2. с. т. Суғориш ишларини бажарувчи шахс; сувчи.
Ана, миришкор мироб, суғорар ғўзасини — Ю. Ҳамдам
Эгатлар аралаб миробми, кимдир Якка оёқ ёʻлдан қайтади ёлғиз. — Ғайратий
от 1. тар. Ёзув-чизув ишларини олиб борган лавозимли киши; котиб.
Амлокдорнинг мирзаси белига суқилган қаламдонини очиб, қаламини қўлига олди. — С. Айний, Қуллар
2. кўчма Саводли, ўқимишли одам.
3. эск. Юқори табақаларга мансуб киши; жаноб.
Мен чўриман, сиз мирзасиз, беквачча! — Гўрўғли
4. Мирза (эркаклар исми).
- Мирза йигит Саводли, ўқимишли ёш кишиларга ҳурмат билан мурожаат этиш шакли.
от 1. Мирзода, амирзода, амир ўғли (Айни маънода ушбу сўз тегишли атоқли отдан кейин ёзилади масалан:
Улуғбек мирзо, Иброҳим мирзо). Аммо, бари бир ёш мирзолар катта бўлгач, ўз ота-боболари каби хунрез, золим бўладилар. — Мирмуҳсин, Меъмор
2. кт. айн. Мирза 1,2. (Айни маънода ушбу сўз тегишли атоқли отдан олдин ёзилади; масалан,
Мирзо Анвар, Мирзо Бедил). Анвар., нома ва аризаларнинг баъзиларини биринчи хона-да олдига давот, қалам қўйиб, дафтар усти-да ўтирган мирзо, муфтиларга ҳавола қилар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
айн. Марс.