ot
1.
3-sh. birl.
(magʻzi) 1. Danak, yongʻoq kabi qattiq poʻchoqli mevalarning ichki qismi.
Danak magʻzi. Yongʻoq magʻzi.
Ipga chizilgan bir shoda magʻizni bilagiga osib olgan Dilshod xursand, ikki yuzi anordek qizarib turar edi. — S. Zunnunova, Goʻdak hidi
2.
Biror narsaning ichki qismi.
Mirishkorlik bilan taralgan suv yerning magʻiz-magʻziga singib, gʻoʻza tuplarining husni-jamolini ochib yubordi. — A. Shermuhamedov, Piskentlik pahlavon
Yetiltirib uzilmagan nonning magʻzi xom qolib, sifati buziladi. — Fan va turmush
3.
Koʻchma Asosiy mohiyat, mazmun.
Masalaning magʻzi. Gapning magʻzi. Shoir ijodining magʻzi.
Yoppasiga va batamom qurolsizlanish gʻoyasi takliflarimizning magʻzi, oʻzagidir. — Gazetadan
Sheʼriyatdagi ushbu yoʻnalish falsafiy lirikaning magʻzini tashkil etadi. — UTA
4.
Qorasariq
Kabi soʻzlar bilan qoʻllanib, kishi betining rangini, shu rangga moyilligini magʻizga nisbatlab bildiradi.
Husayn Boyqaro bu vaqtda oʻn sakkiz yoshga toʻlgan, qizil magʻiz, barvasta yigit boʻlgan edi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi
Ozgʻin, baland boʻyli soldat qora magʻiz bir yigitning qulogʻiga nimadir deb shivirladi. — A. Ubaydullayev, Qonli izdan