ot 1. esk. Ressorali, qaytarma soyabonli toʻrt gʻildirakli izvosh.
Kolyaskani qoʻshmoq. Kolyaskada sayr qilmoq.
Oʻn-oʻn beshlab argʻumoq otlar deysizmi, kolyaska aravalar-u qoʻsh xotin deysizmi, ishqilib, undagi mulk-amlokning hisobiga choʻt bilmagan sodda dehqon yetolmas ekan. — F. Gʻulom, Tirilgan murda
2. Chaqaloq, yosh bolalarni sayr qildirishga moʻljallangan kichik aravacha.
Juvon kolyaskadagi qizchasi bilan ikki qavatli gʻishtin binoga kirdi. — Gazetadan
3. Maxsus tirkama qoʻshimcha aravacha; kajava.
Mototsikl kolyaskasi.