Қидирув

инсон фаолиятининг тарихан таркиб топган, асосан тараққиётнинг болалик даврига хос бўлган махсус тури. Ў. орқали болалар катталарнинг хатти-ҳаракатини, муносабатларини, моддий ҳамда социал воқеликни акс эттирадилар, дунёни биладилар, ақлий, ахлоқий ҳамда жисмоний томондан ривожланадилар., ўйин

• играть на ПП Он может хорошо играть на пианино (на чем?). to play smth.: He can play piano (what?) well. spielen A: Er kann gut Klavier (was?) spielen.

сўз ўйини, қочириқ. Нозик бадиий усуллардан бўлиб, унда ижодкор баъзан сўз шаклдошлигидан, баъзан сўзнинг мажозий ёки рамзий маъноларидан фойдаланиб ўзи хоҳлаган маъноларни англатиши мумкин. Масалан, Шарқ поезиясида сўз ўйини кўпроқ сўзларнинг омонимлик, кўп маънолилиги асосида қурилади. Шулардан бири тажнис санъати деб юритилади. Бунда сўзнинг шаклдошлигига қараб, шоирлар

ўйнамоқ, ташламоқ

-ая, -ее ўйновчи, ўйинчи

— буриме ўйини. Олдиндан берилган қофия асосида ким ўзарга шеър тўқиш ўйини (қ. Буриме). Бунда тўқилган шеър яхлит ғоявий мазмунга ва яхлит композицион тузилишга эга бўлиши керак. Бинобарин, буриме ўйинини олдиндан берилган қофия асосида пала-партиш шеър ёзиш деб тушунмаслик керак. Буриме ўйини шоирнинг ҳозиржавоблилиги ва маҳоратини синаб кўришда муҳим рол ўйнайди. Бироқ аксарият ҳолларда буриме ўйини шаклбозликка, асарнинг ғоявий жиҳатдан жонсиз чиқишига ҳам олиб келиши мумкин.