от 1. ҳарб. Жанг олиб бориш, душман зарбаларидан сақланиш, яширин ҳаракат қилиш учун мослаштирилган, атрофи тупроқ кўтармали тор, узун, чуқур зовур, хандақ.
Ёʻлнинг пастки томонида вайрона стансиялар узундан-узоқ траншеялар стволлари ерга сан-чилган тўплар ортда қолиб борар эди. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз
У Взвод кела қолса эди, буларни ушлаб олардик, деган хаёлда траншеялар билан взводга жўнади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Ҳар қадамда каламушнинг уясига ўхшаган окоп, траншея. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
2. махс. Бирор мақсадда қурилган, ковланган зовур, чуқур.
Силос траншеяси. Пой-девор траншеяси. Водопровод қувурлари ётқизиладиган траншея.