Qidiruv

ot Arab yozuvida: yopiq boʻgʻin oxiridagi undosh ustiga qoʻyiladigan diakritik belgi (shu undoshdan keyin unli kelmasligini bildiradi).

ot 1. Kimsadan yoki hech kimdan churq etgan tovush, sado chiqmay, jimlik hukm surgan holat; soʻzsizlik.

Sukut qilmoq. Sukut saqlamoq. Sukutga ketmoq (botmoq, choʻmmoq). Sukut — alomati rizo. — Maqol

Ahmoqqa javob — sukut. — Maqol

Qizcha bolalarga xos qaysarlik bilan boshini egganicha jim turar, uning sukutida, butun xatti-harakatida nimagadir qarshi soʻzsiz isyon bor edi. — Yoshlik

Sukut saqlamoq ham-ma vaqt ham aqllilikdan darak beravermaydi, ammo bilganingni shaqillab gapira berish —oʻz obroʻyingni paqirlab toʻkish demak — Mirmuhsin, Umid

2. ayn. Sukunat 1.

Toʻrgʻaylar uxlashur yovshan tagida, Daryo boʻylarida — toʻqayda sukut. — Mirtemir, Asarlar

Dunyoda shunday qoʻshiq borki, yangraganda, olam bir daqiqa sukutga choʻmadi. — Saodat

ot kam qoʻll. q. Soʻkchak.

ot 1. Hech qanday tovushning yoʻqligi; jimjitlik, sokinlik.

Sukunat maskanisan, Koʻm-koʻk musaffo samo. — Gazetadan

Qush ot qoʻshilgan arava shahar sukunatini buzib, Rafinak tomon yelib ketdi. — S. Siyoyev, Avaz

2. Sukut, soʻzsizlik.

Oʻrtaga noxush sukunat choʻkdi. — Sharq yulduzi

Sukunatni yana otaning tovushi buzdi: — Hech narsa deyolmaysan! Qaysi yuz bilan gapirasan?! — Yoshlik

ot Sukreda yashovchi shaxs.

sft. Sukunatga choʻkkan, sukut bosgan, sokin, jimjit.

Sukunatli kecha.

Joʻra qishloqqa yetganda, quyosh botib, kechaning sukunatli qora toʻrlari dala ustini qoplagan edi. — H. Shams, Dushman