фр. envoi — жўнатилган сўзидан
bagʻishlanma. Oʻrta asrlarda qonunlashgan shakldagi balladaning qaysi shaxsga yoki voqeaga bagʻishlanganligini ifodalaydigan xulosalovchi toʻrtliklari. Toʻrtliklarning oxirgi misrasi (baʼzan toʻrtliklar beshlik shaklida ham keladi, bunday holda beshinchi misrasi) oʻzidan oldingi bandning soʻnggi misrasini takrorlab keladi va refren (q.) vazifasini oʻtaydi. Keyinchalik ballada janrining taraqqiy etishi natijasida bagʻishlanmalar asta-sekin yoʻqola boshladi. Hozirgi balladalarda esa bunday qismlar deyarli uchramaydi.