Қидирув

Ўрта ҳажмли насрий эпик, ривоявий жанрнинг бир хили бўлиб, у ўзига хос белгиларга эгадир. Бу белгилар адабиёцҳуносликда турлича талқин этиб келинади. Повест ҳаётий воқеа-ҳодисалар қамрови жиҳатидан романга нисбатан кичик, ҳикояга нисбатан каттароқ ва мураккаброқ баён шаклига эга бўлган жанрдир. Повестда у ёки бу шахс ҳаётининг маълум даври хроникал баён этилади. Романда қаҳрамон ҳаёти нисбатан тўлиқроқ, повестда маълум бир даври, ҳикояда эса унинг ҳаётидан бир ёки бир нечта эпизод танлаб, повест, қисса

Тасвир, баёнга зид ўлароқ, воқеа-ҳодисанинг бир пайтда эмас, балки бирин-кетин юз бериши, бири иккинчисини тақозо этишининг тасвирланиши. Муаллифнинг монологик нутқидаги асосий қисм., Ҳикоя қилиш, сўзлаш

Эпик ва лирик-эпик асарларда кишилар ва ҳодисалар тўғрисида ҳикоя қилувчи шахс бўлиб, у автор образи термини билан ҳам ифодаланади., ҳикоячи, ривоячи (ровий)

кириш повест, кириш қисса (қ. Вводная новелла).

Киношуносликнинг ўзига хос терминларидан бири бўлиб, киноновеллага нисбатан мураккаб ва кенгроқ эпикликка эга бўлган кино асари. Киноповестда персонажлар миқдори, уларга хос характер хислатлари батафсилроқ ёритилади. Шунинг учун ҳам киноповестнинг композицияси мураккаб характерга эга бўлади. Кейинги йилларда бу терминдаги асосий урғу повестга қаратилмоқда. Чунки айрим ёзувчилар кинематография терминларини қўллаган ҳолда махсус ссенарий (қ.) шаклида повестлар яратмоқдалар. Киноповест терминини бирор авторнинг кино санъати учун ёзган ссенарий характеридаги асарига ёки соф адабий жанр бўлмиш повестларнинг экранлаштирилган вариантларига нисбатан қўллаш мақсадга мувофиқдир. Масалан, Ойбекнинг «Шон ёʻли» киноповести, Ч. Айтматовнинг «Жамила», «Мен Тяншанман» каби асарлари киноповестнинг ёрқин намуналари саналади., киноповест