(фр. quatrion сўзидан)
Бу термин чегараланган маънода фақат тугал мазмун ифодаловчи мустақил тўртликларга нисбатан қўлланилади. Дастлаб бу термин тўртлик шаклидаги бир неча бандлардан тузилган шеърий асарларнинг ҳар бандига нисбатан ҳам қўлланилган бўлса, ҳозир фақат мустақил тўртликларга нисбатан қўлланилади. Масалан, мустақил тўртликлардан иборат халқ қўшиқлари. Катренлар турлича қофияланиш шаклига эга: а, а, а, б; а, а, б, а; а, б, б, а; а, а, б, б ва ҳ. к. А. С. Пушкин ўз ижодида катренни кўп қўллаган. Шундан сўнг рус поезиясида бу шаклга мурожаат этиш кучайиб кетди ва у етакчи шеърий шаклга айланди. Туркий халқлар оғзаки ҳамда ёзма поезиясида ҳам шаклан катренга ўхшаш тўртликлар кенг тарқалган., тўртлик