ot 1. Odamlarni yoʻldan ozdiruvchi, yomon yoʻlga boshlovchi maxluq; shayton.
U, Saidgʻozining yuragiga iblis in qurgan tuhmatchi, butun badani zahar bogʻlab ketgan gʻarazgoʻyligini bilmagan ekan. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. koʻchma Iblisga xos xususiyatli odam.
Ezozxon odam suratidagi iblis hikoyasiga qoʻrquv ichida quloq solib oʻtirarkan, uning [Ziyodillaning] maqsadiga tushuna olmadi. — H. Gʻulom, Mashʼal
3. Iblisga nisbatlovchi haqoratni bildiradi.
Qutidor, qizining maqsadiga tushunib, ikki turli qoʻlni darrov payqab oldi: — Vijdonsiz, iblis! — deb qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar