Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 4 словарях
ot 1. Bir ajdoddan tarqalgan avlod; nasl-nasab; zot.
Nima yeydi dilbar oting, Bayon ayla zurriyoting. — Murodxon
— Hoy aka, siz ham bundoq yorilsangiz-chi odam boʻlib, kimsiz, zot-zurriyotingiz kim? — dedi koʻzi ojiz tankchi yigit. — N. Safarov, Olovli izlar
2. Bola, farzand.
Akrom mirob dunyoga kelib zurriyotsiz oʻtayotganidan hoʻl oʻtindek tutab qoʻyardi. — E. Usmonov, Yolqin
— U dil-u jigarimning bir parchasi, orzularimning gʻunchasi, tabiatning nozik yerlaridan soʻrab olgan zurriyotim, — dedi Qamchi. — H. Gʻulom, Mashʼal