fl. 1. Zor boʻlmoq, biror narsaga muhtoj boʻlmoq.
Pulga zoriqmoq.
Zoriqqanimiz yoʻq, bolam. Besh-oʻn tanga orttirib ham qoʻydim. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Ularning intizor koʻzlari front yoʻlida, qoʻllari mehnatda, frontni zoriqtirmaslik, dushmanni tezroq yakson qilish uchun tinimsiz ishlar edilar. — S. Ahmad, Oydin kechalar
2. Sabrsizlik bilan kutmoq, intizor boʻlmoq.
Ota-ona farzandi koʻtarib keladigan narsani emas, oʻzini kutadi, sogʻ-salomat koʻrishga zoriqib, koʻzlari koʻchada boʻladi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qissasi
Birov non, birov olma, anor, birov pista, bodom toʻla barkash tutib, qahramon farzandlarini zoriqib kutadi. — N. Safarov, Olovli izlar
Otasi kun botib, qorongʻi tushishini zoriqib kutdi. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa