fl. 1. Yumshoq holga kelmoq, mayinlashmoq.
Mum yumshadi. Azot bilan oʻgʻitlangan yer yumshaydi.
U [Yoʻlchi] bu yerga oldin suv berib, yer yumshagandan soʻng kovlash kerakligini anglasa ham, vaqtni yoʻqotmaslik uchun metin joyni kovlaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Asfalt yoʻllar boʻlsa mumdek yumshagan — Mirmuhsin, Umid
2. koʻchma Hovuridan, gʻazabdan tushmoq; andisha, shafqat yoʻliga oʻtmoq; erimoq.
Araz-lab turgan Ziyodaxon Sherbekning gapiga yumshab: — Bolalikdagi shoʻxligingiz haliyam qolmabdi, — dedi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Ammo yasovul bir qizning yalinib-yolvorishidan yumshaydigan kishilardan emas. — S. Ayniy, Doxunda
Kampir nevarasining porlab turgan koʻzlariga tikilib, bir oz yumshadi. — J. Abdullaxonov, Toʻyga kelinglar
3. koʻchma Pasaymoq, susaymoq, boʻshashmoq (sovuq, vaziyat va shu kabilar haqida).
Keskinlik ancha yumshadi.
Sovuq bir oz yumshab tushgan, quyosh ochiq havoda harakat etmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Fevralning oʻrtalarida havo yumshab, dala-toshni, toʻqaylarni bosib yotgan qalin qor yopigʻi teshila boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Soʻzingiz toʻgʻri, inim qumda havo qiziq boʻlishiga qaramay, nafas olish qulay. Asablar ham yumshab, kishi kayfiyati koʻtariladi. — Mirmuhsin, Meʼmor