По запросу «vaʼdasiz» — результатов: 11
sft. Vaʼdasida, lafzida turmaydigan; subuti yoʻq, subutsiz.
Vaʼdasiz odam. Vaʼdaga vafo —mardning ishi, vaʼdasiz — subutsiz kishi. — Maqol
ot Nimadir qilish-qilmaslikka berilgan soʻz.
Quruq vaʼda.
Vaʼda oson, lekin gap vaʼdaga vafoda. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Toʻqsonov joʻnayotganida, muallimni almash-tirish toʻgʻrisidagi vaʼdasi bilan Tojiboyni qattiq ishontirib ketgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Oʻrmonjonga, Boʻtaboyga, Kanizakka koʻpdan-koʻp salom aytdi va Qoʻshchinor ga shu hafta ichi, yaʼni vaʼdasidan burunroq borishini aytdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
ot Vaʼdasida turmaslik, subutsizlik.
sft. salb. Quruq vaʼdalar beraveradigan.
Xoʻp-xoʻp degan ibora vaʼda-bozning qiyofasini berkitish uchun bir parda ekan. — Gazetadan
ot Vaʼda berib, ustidan chiqmaslik, bajarmaslik xislati.
Har kungi vaʼdabozlikdan bir kungi jonbozlik yaxshi. — Maqol
fl. Bir-biriga vaʼda bermoq, bir-biri bilan ahd-paymon qilmoq, soʻzni bir joyga qoʻymoq.
[Otabek ustaga:] Tuyakashlar bilan Andijonda bu kunga uchrashish uchun vaʼdalashgan edim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
U yoqqa kelishda u Gavhar bilan yozishib turishga vaʼdalashgan, ikkovi ham xatlarni pochtadan oladigan boʻlgan edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
subutsiz Subutini yoʻqotgan, ishonib boʻlmaydigan; tayini, burdi yoʻq, betayin, burdsiz. Vaʼdaga vafo — mardning ishi, Vaʼdasiz — subutsiz kishi. Maqol Olimjon — sodda va
aldamchi Kishini aldashga, avrashga, laqillatishga usta; aldoqchi. Bir aldamchi, oʻzing kashmir boʻlmasang, Madinadan darrov qanday kelasan?! Yodgor Firibgar, qallob. Bul
vafo Yorga, doʻstga, yaqin kishilarga sadoqat; oʻz ahd-paymonini muqaddas tutish; soʻzda, vaʼdada qatʼiy turish. Yaxshidan vafo— yomondan jafo. Maqol Vaʼdaga vafo — mardn
Zolim podshohning farzandsizligi va toʻtiqushning sarguzashtlari orqali boshlangan bu ertak, goʻzal Mislabuni izlab topish yoʻlidagi qiyinchiliklar va podshohni
