sft.
1.
Oraliq masofasi (nisbatan) katta, nisbatan narida joylashgan; olis.
Uzoq qishloqdan keldi. Ovozi uzoq-uzoqlarga yetmoq. Tuyaga minib, uzoqni koʻzla. — Maqol
Sidiqjonning koʻzi daryoning u tomonida, uzoq ufqda miltillab turgan son-sanoqsiz chiroqlarga tushdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Bir mahalda uzoqda qora nuqta koʻrindi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2.
Vaqt eʼtibori bilan davomli, katta, koʻp.
Uzoq tikilmoq. Uzoq suhbatlashmoq. Uzoq kutmoq. Uzoq muddatli kredit. Uzoq yashamoq.
Bu jang uzoqqa bormaydi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Sidiqjon uzoq sukut qilib qolgandan keyin bosh chayqadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
3.
Doʻstlik, qarindoshlik, tanishlik va shu kabilar jihatdan bogʻlanish u qadar yaqin boʻlmagan, yaqin emas.
U yerda Elmurodning ham bir emas, koʻpgina uzoq qarindosh-urugʻlari bordir. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Mehmon uzoq qarindosh — otasining ammavachchasi — Ashirmat edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Nurining nikoh kuni u begona qiz — uzoq qiz butunlay tanish va yaqin boʻlib qoldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4.
koʻchma
Bevosita aloqasi, munosabati yoʻq; aloqasiz.
Bundoq maslahatlarda mahkama sohibi, ammo ilm-u fandan uzoq Ahmad Chalabiy ham bir chekkada esnab oʻtirardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Sultonmurod shu vaqtgacha xalq tirikchiligidan uzoq yashar, uning dardlariga begona edi. — Oybek, Navoiy