Поиск

sft. Oʻzini katta oluvchi, kekkaygan, gerdaygan; mutakabbir, dimogʻdor.

Takabbur odam,

Juda takabbursan-da, Zumrad. Otdan tushsang ham, egardan tushmaysan. — S. Siyoyev, Otliq ayol

Ota-sining davlati, katta ogʻiz, hovliqma va takabbur onasining erkalashi qoʻshilib, qizga ortiqcha gʻurur bergan. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot 1. Magʻrurlik, manmanlik, takabburona holat.

Takabburlik bilan gapirmoq.

Teshaboyning takabburligini koʻrib, Hasan soʻfi ham indamay qoʻya qoldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Takabbur odamlarga xos xislat, xatti-harakat, qiliq.

Oʻqituvchiga kibr-u havo va takabburlik aslo yarashmaydi, chunki yosh avlod undan ibrat oladi. — R. Usmonov, Odobnoma

Takabburlik bilan, kibrlanib.

Uni takabburona qarash bilan kuzatib turgan Abdimalik: — Tinchlikmi, ogʻayni? — deya hol soʻray boshladi. — Sh. Gʻulomov, Boʻz yer uygʻondi

fl. kam qoʻll. Oʻzini kibrli tutmoq; kibrlanmoq.

Takabburlanish aqlli odamning ishi emas.