ot 1. Mushuksimonlar oilasiga mansub, kalta va sargʻish yungli (erkaklari esa qalin yolli) yirik sutemizuvchi yirtqich hayvon; arslon.
Ovchining zoʻri sher otadi, Dehqonning zoʻri yer ochadi. — Maqol
Oʻzingni er bilsang, oʻzgani sher bil. — Maqol
Bular [uch ogʻayni botirlar] tushgan toʻqayning narigi tomonida bir sherning makoni bor edi. — Ertaklar
2. koʻchma Shaxsni sherga nisbatlab ataydi (“azamat“, “botir“ polvon maʼnosida).
Bu hujjatni butun rayonga tarqatmoqchimiz, sher, obroʻying oshib, choʻqqiga koʻtarilayotganingni bilasanmi? — I. Rahim, Ixlos
— Balli, sher, xatni qoʻlingizdan kim oldi? — Bir chol. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Yoppa yov-lik otga mining, sherlarim. — Yusuf va Ahmad
Figʻon qilgan bunda sherlar, Yoʻlbars, qoplon, bunda erlar — Bahrom va Gulandom
- Sher boʻlmoq Ichkilikning zoʻridan sher boʻlib ketgan Yazturdi endi koʻcha harakati qoidasini unutib qoʻygan edi. — GazetadanBalli, azamat, bugun jang vaqtida sher boʻlib ketding. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi