Поиск

sft. 1. Biror narsaga gʻoyat berilib yoki qiziqib ketadigan; serzavq.

Shavqli odam.

2. Kishiga shavq-zavq, ruhiy koʻtarinkilik, shodlik, rohat baxsh etadigan; joʻsh-qin; jozibali, zavqli.

Yashil uvatlarda zavqli qoʻshiqlar, Shavqli hangamalar boʻlar koʻp shinam. — Gʻ. Gʻulom

Uning nazarida, bundan suyumliroq, bundan ham zavq va shavqliroq ish yoʻq edi dunyoda. — N. Fozilov, Diydor

ot 1. kt. Kuchli havas, intilish; qiziqish, ishtiyoq.

Bu gʻazalda yosh yigitning hissi, shavqi, nashʼasi yangradi. — Oybek, Navoiy

Bu til-adabiyot muallimi taʼlim va tarbiya ishini sevar, yuragida tobora kuchaygan bir shavq bilan maktabda ishlar edi. — Oybek, Nur qidirib

2. Shunday intilish, qiziqish tufayli yuzaga kelgan koʻtarinki ruhiy holat; zavq.

Shavqqa toʻlib kuylamoq.

[Guli:] Gʻazalkim, soʻzlagay ishqdin, safodin. Gʻazaldin bu kabi shavq olmagan kim? — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy

Garmonchi ham shavqidan beixtiyor oʻrtaga tushib, oʻyin ayni doli-guliga kelganda, maydon gumburlab ketdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

sft. 1. Biror narsaga yurakdan berilib, qiziqib ketmaydigan; biror narsadan zavqlana olmaydigan; loqayd.

Shavqsiz odam.

2. Kishiga shavq-zavq, huzur bagʻishlamaydigan; zavqsiz.

Shavqsiz musiqa. Shavqsiz hikoya.

Vergnügen n, Genuß m

fl. Biror narsaga gʻoyat mamnunlik hissi bilan berilmoq, ruhiy koʻtarinkilik bilan qiziqmoq; zavqlanmoq.

Shavqlanib kuylamoq.

Nodirjon Nabijonovich yosh doʻstining ichdan toʻlqinlanib borayotganidan shavqlandi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

Kaftlarini bir-biriga urib, shavqlanib, oʻrtogʻini maqtadi — Komila. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

fl. Shavqlanmoq feʼlining orttirma nisbati.