По запросу «shavkatli» — результатов: 5
sft. 1. Katta hurmat va obroʻga ega boʻlgan; dong taratgan; shonli, shuhratli.
Mening shavkatli kunlarim oʻtdi, endi tunlarim yaqinlashmoqda — Mirmuhsin, Meʼmor
2. Dabdabali, hashamatli.
Shavkatli qasr.
ot 1. El-xalq ichida qozonilgan katta obroʻ, hurmat; shon-shuhrat, dovruq.
Qizini yer-koʻkka ishonmagan onasi bu qizni katta shavkat va dabdaba bilan uzatishni orzu qilardi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Shavkati olamga ketib, Birovlarga qamchi chopib — Oysuluv
Qaydan keldi bu shavkat, oʻzgʻirlik, peshqadamlik. — Mirtemir
2. Salobat, viqor; savlat.
Saroyning oʻrtaligida adras koʻrpachalar toʻshalgan shiypon ostida shavkat bilan paryostiqqa suyanib, karvonboshi oʻtirmoqda edi. — S. Ayniy, Qullar
3. Dabdaba, tantana, hashamat.
Bazm bu-tun shavkati, butun anʼana va odati bilan davom etadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Shavkat (erkaklar va xotin-qizlar ismi).
1. shonli, shavkatli, ulug', mashhur, atoqli, dongdor, dong'i chiqqan; 2. ajoyib, juda soz, qoyilmaqom 1. славный, знаменитый; 2. великолепный
shohanshoh Eron shohiga shohlar shohi deb berilgan unvon va shu unvonga ega boʻlgan shaxs. Ul ulugʻ shavkatli shohanshoh kechasi muhim davlat ishi bilan mashgʻul boʻlib,
xotira ayn. Xotir 1. Xotirasi kuchli odam. Ziyoda tiyrak qora koʻzlari bilan kuldi va shu qiyofada Zargarovning xotirasiga oʻrnashib qoldi. A. Muxtor, Boʻronlarda bordek
