fl. 1. Sassiq hid chiqarmoq, yoqimsiz, qoʻlansa hid taratmoq.
2. Sassiq hid kelmoq; yoqimsiz hid urilmoq (burunga).
Hammom sasib yotibdi.
Yoʻlchi otxonaning bir tomonida uyilib, sasib-bijib yotgan goʻngni aravaga ortdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Aynib, hidlanib, buzilib, chirib qolmoq.
Goʻsht sasib qolibdi. Qopdagi sabzi sasib qolibdi. Asal aynimas, sariyogʻ sasimas. — Maqol
Besh kilogramm keladigan baliqning qulogʻini ochib qarab, [Shokirjon] baliqchiga poʻpisa qildi: — Iy-ya, irib qolibdi-ku, sasiganga oʻxshaydi. — Guliston
4. Oʻt chiqarmasdan tutab, qoʻlansa hid chiqarib yonmoq.
Samovar sasiyapti.
Saroyning toʻrida boshqalarga qaraganda koʻrkamroq bir hujra narigilarida qora chiroq sasiganda, bu hujrada sham yonardi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
5. koʻchma Dagʻl. Achchiq-tirsiq, kinoyali gap qilmoq.
Achigan ogʻizdan sasigan gap chiqadi. — Maqol
U [notanish kishi] Moʻmin xunobga nafrat bilan qarab olib, uch-toʻrt ogʻiz sasidi. — S. Abdulla, Mavlono Muqimiy
— Usta, askiyani choyxonaga chiqib qilasiz. Bu —majlis. Gapingiz boʻlsa, panada sasimay, manovi yoqqa chiqib gapiring! — dedi rais. — S. Ahmad, Choʻl burguti