Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. Quldan tarqalgan kishi, qul avlodi, qulning bolasi, farzandi.
[Mansur:] Balo oshpaz, balo, Oʻlguncha ayyor, Oʻzi qulvachcha-yu, idroki yuksak. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy
Ularning yoniga tiqilishib, yuzlarcha qulvachchalar bormoqda. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi
2. koʻchma Past tabaqadan, qul qatori boʻlgan shaxs haqida, unga nisbatan qoʻllanadi.
Rizayev undan battar, birovning fotiha qilingan qizini oʻziga xotinlikka olmoqchi, qulvachcha — J. Sharipov, Xorazm