fl. 1. Biror narsani sarflashga yoki birovga berishga ogʻrinmoq, esiz deb bilmoq, hayf koʻrmoq, ayamoq.
Ayron soʻrab kelgandan chelagingni ham qizgʻanma. — Maqol
Eshonni qandaydir pul qiziqtirayotganini, qori esa sir boy bermagani holda, oʻsha pulni qizgʻanayotganini Elmurod sezib turardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Achinmoq, raxmi kelmoq.
Qizgʻan, ona, oʻksizni, Oʻsha qutqazdi bizni. — H. Olimjon
Yigit koʻzlaridagi alam va firoqni koʻrgan Iskandaro uni qattiq qizgʻandi. — Oybek, Nur qidirib
3. Bekor ketmaslik harakatini qilmoq, hayf boʻlmaslikni oʻylamoq.
Bugun hech qayerga bormadim — ishimni qizgʻandim.
Muhiddin biron joyga kirib, tamaddi qilib olishni oʻylasa, poyezdga kech qolayotgan kishi singari vaqtni qizgʻanardi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
4. s. t. Rashk qilmoq.
-Abduvahobning turqini xudo koʻtarsin, undan xotin qizgʻanadigan oʻrni yoʻq. Uni nomahram deb boʻlmaydi, odam emas — qul, — deyishardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Umar Gulsunni Elmuroddan qizgʻanib, ichi oʻrtanib kelgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
5. Oʻziga tegishli narsaga (masalan, bolasiga) teginish, daxl etishga yoʻl qoʻymaslik holatida boʻlmoq, shunday xususiyat (odat)ga eta boʻlmoq (asosan, jonivorlar haqida).
Sovliq bolasini qizgʻanib, ularga yovqarash qilardi. — S. Ahmad, Yulduz