fl. 1. Ikki lab orasidan kuchli bosim bilan havo chiqarmoq, dam urmoq.
Chiroqni puflab oʻchirmoq. Sharni puflab shishirmoq. Xalq puflasa, boʻron boʻlar. — Maqol
Rafiq puflagan edi, [hushtak] juda qattiq churulladi. Bola benihoyat suyundi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ergash oʻrnidan turib, chayla burchagida iligʻliq turgan choponini olib, yelkasiga tashladi. Puflab, chiroqni oʻchirayotgan edi, tashqarida motor ovozi eshitildi. — Yoshlik
2. Ogʻzidagi narsani oʻpkadan chiqayotgan havo oqimi bilan chiqarib, tuflab tashlamoq.
Abdumannop ishtaha bilan chaynab turgan goʻshtni puflab tashladi. — A. Qahhor, Ogʻaynilar
U Saidiyning sharbatini soʻrib boʻldi. Endi poʻchogʻini puflab tashlashi kerak. — A. Qahhor, Sarob
Ogʻzi kuygan odam qatiqni ham puflab ichadi, degan maqol bor. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas