fl. 1. Ov bilan shugʻullanmoq, ov qilib tutmoq.
Bedana ovlamoq. Tulki ovlamoq.
— Koʻldan baliq ovlayapsanmi? — soʻradi u. — J. Sharipov, Xorazm
2. koʻchma Qoʻlga olish, ilintirish maqsadida payiga tushmoq, tutmoq.
Boshqa yer egalari kechalari bolta koʻtarib, odam ovlab yurgan bir vaqtda bu odamning [qorining] shundoq deb chiqishi katta gap edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
3. koʻchma s.t. Tovlamoq, aldamoq.
Quv, epchil, dagʻdagʻali alloflar qoʻllari, ogʻizlari, koʻzlari bilan ishlab, tosh-tarozidan urib, beva-bechorani ovlaydilar. — Oybek, Tanlangan asarlar
Shu yerning odami u. Har shahardan doʻndiqlarni ovlaydi — qoʻlga tushgansiz. Taqdirda yozilganni koʻraverasiz. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Koʻngil (yoki dil) ovlamoq Kulishga balo bormi. Tezroq koʻnglini ovla, oʻzingga oʻchakishtirib nima qilasan. — M. Mansurov, Yombi
- Murid ovlamoq Toʻram bilan bir haz etib, murid ovlamoqchi edim. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Til ovlamoq Granata portladi. Til ovlash uchun bizning marramizga kelgan fashist qaroqchilardan toʻrttasi tilka-pora boʻldi. — N. Safarov, Jangchi shoir