sft. Omochga, plugga ega boʻlgan.
Tomorqa etagidagi devorning omochli traktor kirgudek joyi buzib tashlangan edi. — A. Obidov, Akang qaragʻay Gulmat
Поиск
По запросу «omochli» — результатов: 5
Словарные статьи
4
Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot esk. q.x. Ulov qoʻshib, yer haydaladigan metall tishli qadimgi eng oddiy yogʻoch yoki temir asbob.
Omoch bilan yer haydamoq.
Hoʻkiz kallasini egib, omochni tortishga urinar, qoʻshchi esa hadeb qistar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
[Abdurasul] Dastlab Olaxoʻjaning sigirlarini boqadi, keyin omoch qulogʻini ushlaydigan boʻlgach, qoʻshga chiqadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
fl. Omochlamoq feʼlining orttirma nisbati.
ot Yer haydash uchun kerakli boʻlgan omoch, boʻyinturuq va boshqa asboblar majmui.
- Taraqa turuq, omochga boʻyinturuq hazil Arzimagan ishga toʻpolon, shov-shuv, tartibsizlik koʻtarilganda aytiladigan ibora.
Диалектные материалы
1
Fargʻona viloyati · omochlik
omoch tishining ichki boʻsh joyi (ogʻiz ham deyiladi)