ot 1. Quyosh, kun.
Odamning yuzi oftobdan issiq. — Maqol
Oftob chiqdi olamga, Yugurib bordim xolamga. — Folklor
Palataga kirdik. Shu payt oftob yana bulut ostiga kirdi-yu, palatani shom qorongʻiligi bosdi. — A. Qahhor, Ming bir jon
2. Quyosh tarqatayotgan nur; quyosh harorati.
Tanasi ikki katta qulochga sigʻmaydigan bir tup sada tevarakka tangaday oftob tushirmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ustidagi gimnastyorkasi yomgʻirda yuvilib, oftobda oʻngib, oqarib ketgan edi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Ayam meni bundaqa oftobda jizgʻinak boʻlish uchun tuqqan emas. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
3. Quyosh nuri tushib turgan, quyosh isitib turgan joy.
Oftobda isinmoq. Tekinga mushuk ham oftobga chiqmaydi. — Maqol
Umrida qarmoq ushlamagan chollar oftobda oʻtirib, toʻr yamashga tushishdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Koʻm-koʻk barglar orasida tizilib, gʻuch-gʻuch boʻlib, oftobda sadafdek yarqirab turgan tutni koʻrib, juvonning ham ogʻzi suv ochdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
4. koʻchma Yorituvchi, yangilik kirituvchi, oʻzgartiruvchi.
Sizga oʻxshagan ayollarimizning har biri qora kun ichida yotgan minglab xotin-qizlarimizning roʻzgʻoriga oftob boʻlib kirib borishyapti. — S. Zunnunova, Olov
- Oftobi olamtob
- Oftob urmoq Oftob haroratidan kasal boʻlmoq.
- (Orqasiga) oftob tegdi Yorugʻlikka, roʻshnolikka chiqdi; ishi yurishib ketdi. Mana endi mirzam otaliq qilib, oʻrdadan biror ish topib bersalar, taqsirimga ham oftob tegsa ajab emas. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon