Поиск

ot ayn. Raqqoslik.

ot 1. Oʻyinga tushuvchi, oʻynayotgan, yaxshi oʻynaydigan.

Oʻyinchi yigit chetga chiqishi bilan kipriklariga surma qoʻygan yoʻgʻon bir juvon oʻrtaga chiqib, yoʻrgʻalay boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Yoshgina boʻlsa ham, shoʻx, oʻyinchi qiz ekan-da. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat

2. Raqsga tushuvchi shaxs; raqqos yoki raqqosa.

Shoʻx yigitlar oʻyinchiga xushomad qilar, qiyqirishar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Majlisning shoirlari, oʻyinchilari, childirmachi va dutorchilari — barchasi ham ho-zir boʻlib, Kumushbibigina hammomdan qaytmagan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yusufjon aka Fargʻona vodiysining eng oʻtkir oʻyinchi ustozlaridan koʻp raqslarni oʻrgangan edi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

3. koʻchma Yaxshi oʻynaydigan (

Yana qanday deng, eng oʻyinchi, serparvoz kaptarlarimdan ajraldim. — A. Qodiriy, Obid ket-mon

4. Futbol, shaxmat kabi oʻyinlarda ishtirok etuvchi; sport musobaqasidagi biror jamoa aʼzosi.

Paxtakor oʻyinchilari. Usta oʻyinchi. Oʻyinchilar hujumga oʻtishdi.

ot Yeydigan, oziqlanadigan narsalar moʻl holat, toʻyib yeb-oziqlanadigan sharoit mavjudligi (mol-hayvonlarga nisbatan).

Dalada mol toʻyinchiligi boshlangan. — H. Nuʼmon, Fasllar