Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. ayn. Sadoq.
2. Oʻq, patron solib, koʻpincha belga osib yuriladigan charm quticha; patrontash.
U [Madamin] qora toʻni ustidan yelkasiga qadimgi oʻqdonlarini osgan. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. maxs. Stvol korobkasining oʻq joylanadigan qismi.
Miltiqning oʻqdoni.
Qora Qoplon ikkita qirqma beshotar miltiq, ikkita toʻpponchani qoʻyib, oʻqdonlarini birma-bir koʻzdan kechirib, otishga shay qilib qoʻydi-da xurjunlarga joyladi. — K. Yashin, Hamza
- Oʻqdon-kamar Beliga ham, yelkasidan oshirib koʻkragiga ham keng oʻqdon-kamar taqib olgan qora moʻylovli, novcha bir odam ona-bolani ichkariga yetakladi. — A. Muxtor, Opa-singillar