По запросу «maʼnosiz» — результатов: 39
sft. Maʼnosi yoʻq, maʼno chiqmaydigan; mantiqsiz, bemaʼni.
Maʼnosiz gap. Maʼnosiz ish.
Yoʻlchi qayoqqa bosh urishni, kimning yoqasidan tutishni bilmay tentib yurdi Endi uning xayolida hamma narsa boʻsh va maʼnosiz edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
a. — mazmun, tushuncha, gʻoya
ot 2. Soʻzning mazmun tomoni, soʻz bilan ifodalangan tushuncha.
Soʻzning toʻgʻri maʼnosi. Soʻzning koʻchma maʼnosi.
Men, odatim boʻyicha, soʻzlarning maʼnolarini va nomlarning nomlangan narsa bilan munosabatini bilishga qiziqqanimdan: — U qishloqni nega Tezguzar deb ataganlar? — deb soʻradim. — S. Ayniy, Esdaliklar
3. ayn. Mazmun.
Gavhar bu gapdan qoʻlimdan kelsa, yordamimni ayamayman degan maʼnoni uqdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Unsin qoshini chimirib, yalt etib Gulnorga qaradi, lekin soʻnggi jumlaning maʼnosini, nechundir, soʻramadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Baʼzi xatti-harakat va shu kabilardan anglashiladigan narsa; ifoda.
Xotin uning harakatidan oʻpich ber degan maʼnoni angladi-da: — Shuni toʻgʻri ayta qolsangiz, nima boʻlar ekan! — dedi. — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin
Uning vajohatidan nega kelding, degan maʼno borligini Aziza tushundi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
5. Biror narsaning mohiyati, nima ekanligi; mohiyat.
Samandarov zaharxanda qildi: — Bu qanaqa musobaqa boʻldi? Musobaqaning maʼnosini tushunasanmi oʻzing? — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Demak, irsiyatning maʼnosi — oqsil sintez qilish qobiliyatining nasldan naslga oʻtishidir. — Fan va turmush
n senselessness, foolishness, absurdity, nonsense
ʼmænə
feodalning yer mulki
ot din. Arablar islomdan ilgari sigʻingan sanam — maʼbudalardan biri (yana q. lot I).
sft. 1. Maʼnosi boʻlgan, biror maʼno bildiradigan.
Maʼnoli gap. Chuqur maʼnoli ibora. Koʻp maʼnoli soʻz.
2. Chuqur mazmunga ega boʻlgan, sermazmun.
Odamshavanda, gapi, soʻzi maʼnoli bu xasta yigitni Yoʻlchi yaxshi koʻrar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Biror maʼno ifodalaydigan, biror narsaga ishora qiluvchi, shamali.
Maʼnoli nigoh.
Hakimboyvachcha labini tishlab, ukasiga maʼnoli qarab qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Aql-idrok, mulohaza bilan ish qiladigan, jiddiy, bamaʼni.
Maʼnoli odam.
1 boʻsh 2 hissiz, mantiqsiz, mohiyatsiz, maʼnosiz - blank n [C] boʻsh oʻrin
taʼriflab (tavsiflab) boʻlmaydigan, taʼrifga til ojiz; inexpressive [ˌɪnɪkˈspresɪv] ifodasiz, taʼsirsiz; hech narsa anglatmaydigan, maʼnosiz, jonsiz
tumsay ayn. Tumtaymoq. Boqijon tumsayib, ogʻzini ochgan holda, hammaga maʼnosiz tikildi. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar Hatto tumsayib oʻtirgan Asrora ham beixtiyor cha
dabdababoz Meʼyoridan ortiq dabdabali harakat, marosimlarni yaxshi koʻradigan, maʼnosiz, quruq dabdabalarga berilgan shaxs. Dabdababoz odam, Toʻlan safsataboz, yolgʻonchi
do‘ngpeshona Peshonasi bir oz boʻrtib chiqqan. Eshik oldidagi karavotda oltmish besh yoshlardagi doʻngpeshona, jussasi kichkina, oq-sariq qariya, koʻzlari maʼnosiz javdir
beburd Bir gapda turmaydigan, vaʼdasining ustidan chiqmaydigan; tayinsiz, subutsiz. Beburd odam. Beburd boʻlmoq. Nodondan aql kutma, beburddan — nomus. Maqol Olmaning oqi
