ot 1. Sochilgan narsalarni sidirish, kurash, toʻplab biror narsaga solish uchun ishlatiladigan, yogʻochdan yoki metalldan yasalgan uzun sopli asbob.
Yoʻlchi kurak va supurgi olib, otxonani tozalay boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Mehmonxona ustida quloqlarini latta bilan bogʻlagan bola yogʻoch kurakni gʻirshillatib, qor kurab yotgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. anat. Yelkaning yuqori qismidagi uch-burchak shaklli yalpoq suyak.
— Sekinroq yursang boʻlmaydimi, qizim! — dedi ona qoʻli bilan Zeboning ikki kuragi oʻrtasiga yopishgan koʻylagini koʻchirar ekan. — Shuhrat, Shinelli yillar
- Kurak tish Yuqori qatordagi oldingi ikki yalpoq tish. Yoshni bilib olishga imkon beradigan ancha aniq, belgi kurak tishlardir. — N. Mavlonov, Qoramolchilik
- Kurakda turmaydigan 1. Tilga olib boʻlmaydigan, yaramas, uyatli (gap-soʻz haqida). Normathojining joni chiqib, tomdagilarni kurakda turmaydigan soʻzlar bilan soʻkib, haydab yubordi. — Oydin, Bechora;Eson yana oʻtirib qolishga majbur edi. Chunki u, akasining ichganda qiladigan oʻjarligi hech kurakda turmaydigan darajada boʻlishini bilardi. — H. Ahmar, Kim haq?