Поиск

ot 1. Namozda jamoatning oldida turib, namozni boshqaruvchi, ularni oʻziga iqtido ettiruvchi shaxs.

Namoz shu yerda, mehmonxonada oʻqildi, Abdishukur imom boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Islom peshvolarining unvoni.

Sizga kim aytdi, madrasadan chiqqanlarning hammasi imom yoki qozi boʻladi deb. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. Imom (erkaklar ismi).

ot Biror narsa bildirish, undash va shu kabilar uchun bosh irgʻatib yoki yuz, koʻz, qosh, qoʻl harakati bilan qilingan ishora, im.

Imo bilan chaqirmoq. Imo bilan bildirmoq. Imo qilmoq.

uning soʻzlaridagi yoki koʻzlarining imosidagi va qoʻllarining harakatidagi maʼno va ohang boyligiga goʻyo zavqlangandek razm solar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.

Gʻulomjon kutilmagan tashrifning maʼnosiga tushunsa ham, bolalarni qoʻl imosi bilan turgʻizdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

ot Imom ishi, mashgʻuloti; imomlik.

Solih maxdum ogʻirroq kasbni uhda qilolmas, imomatga boʻlsa, soqoli chiqmaganlikdan yaramas edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

imamlıq

ot s. t. Ayn. imomlik.

— Siz imom emasmidingiz? — deb soʻradi u odamdan. — Men, — dedi u, —inqilobning boshidan beri imomatchilikni tashlaganman. — S. Ayniy, Qullar

ot ayn. Imomlik.

Mening bu gapim koʻplarga maʼqul tushdi va meni imomgarchilikdan ozod qildilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari